Przemysł kosmiczny

Przestrzeń kosmiczna oczekuje rozwiązania dla najbardziej interesujących i ciążących problemów:

• monitoring kondycji naszej planety: globalne ocieplenie, ubytek warstwy ozonowej, wycinanie lasów, kurczenie się pokrywy lodowej, El Niño, jak również rutynowe prognozowanie pogody,
• komunikacja w niedostępnych obszarach i w podróży: ze statkami i samolotami, w strefach działań wojennych i na obszarach klęsk żywiołowych, na pustyniach i w górach, a nawet na obszarach wiejskich, na których nie ma infrastruktury kablowej lub ADSL,
• dostarczanie telewizji do gospodarstw domowych w całej Wielkiej Brytanii i na całej kuli ziemskiej,
• precyzyjne pozycjonowanie osób, rodzin i przyjaciół, pojazdów i aktywów w każdym zakątku świata,
• szukanie znaków życia poza Ziemią i nowych światów w celu odkrycia początków wszechświata,
• wspieranie sił zbrojnych w odległych i niebezpiecznych miejscach na całym świecie, monitorowanie odpaleń pocisków nuklearnych, dostarczanie pocisków z idealną precyzją, lokalizowanie wrogów.

Systemy kosmiczne są coraz bardziej złożone i dla osiągnięcia sukcesu polegają coraz bardziej na wywiadzie opartym na oprogramowaniu. Takie oprogramowanie musi:

• być bezpieczne, pomimo nadawczego charakteru komunikacji satelitarnej,
• radzić sobie w takim złożonym środowisku technologicznym jak obrazowanie Ziemi, propagacja radiowa i mechanika orbitalna,
• działać od pierwszego uruchomienia, ponieważ warunków przestrzeni kosmicznej (np. stanu nieważkości) nie można symulować na Ziemi,
• być niezawodne, ponieważ po wystrzeleniu na orbitę satelity musi pracować bezobsługowo przez dziesięć lat lub dłużej,
• być dostarczone na czas, w przeciwnym wypadku klient narażony jest na bardzo wysokie koszty opóźnienia startu satelity.